Τα 4 καλύτερα έλαια για το δέρμα
Το δέρμα, το μεγαλύτερο σε έκταση όργανο του ανθρωπίνου σώματος, φυσιολογικά εκκρίνει λιπαρότητα, οπότε η εφαρμογή ελαίου για την περιποίηση του γίνεται πολύ καλά αποδεκτή. Σε πολλές χώρες μάλιστα, η χρήση προϊόντων περιποίησης του δέρματος με βάση το λάδι είναι η προτιμώμενη οδός. Καθώς μεγαλώνουμε τα επίπεδα της ενυδάτωσης στο δέρμα μειώνονται, με αποτέλεσμα να γίνεται πιο ξηρό και αφυδατωμένο, ενώ παράλληλα λεπτές γραμμές και ρυτίδες γίνονται πιο ορατές.
Τα τελευταία χρόνια ένα μεγάλο ποσοστό προϊόντων χρησιμοποιούν κάποιο έλαιο σαν το βασικό συστατικό φροντίδας του δέρματος. Το λάδι, λόγω της μαλακτικής του ιδιότητας, μαλακώνει και λιπαίνει τα σκληρά δέρματα. Παράλληλα λόγω χημικής δομής, τα έλαια απορροφώνται καλύτερα σε σύγκριση με τα ενυδατικά προϊόντα που έχουν σαν βάση το νερό.
Θα πρέπει όμως να επιλέγετε το κατάλληλο έλαιο κάθε φορά μιας και δεν λειτουργούν όλα με τον ίδιο τρόπο. Για παράδειγμα, τα μεταλλικά έλαια ή αυτά της καρύδας, μπορεί να φράξουν τους πόρους ή ακόμη και να βλάψουν την συνολική λειτουργία του δέρματος. Παρακάτω ακολουθούν τα έλαια που παρέχουν τα πιο σημαντικά οφέλη.
- Έλαιο Jojoba: Δυναμωτικό του δέρματος( της επιδερμίδος) και με δομή παρόμοια με αυτή του ανθρώπινου σμήγματος, βοηθά στην ρύθμιση της λιπαρότητας.
- Έλαιο δέντρου τσαγιού: Αντιμικροβιακό και αντιμυκητιασικό. Εδώ και αιώνες χρησιμοποιείται σαν επουλωτικό. Επίσης μεταφέρει οξυγόνο στους θυλάκους των τριχών, μειώνοντας τα βακτήρια που δημιουργούν σπυράκια.
- Αμυγδαλέλαιο: Καταπραΰνει και επιπλέον θρέφει βαθιά το δέρμα.
- Έλαιο φύτρου σταριού: Καταπολεμά την ακμή και τις κηλίδες και αποτελεί ιδανικό αντιοξειδωτικό χάρη στην περιεκτικότητά του σε ω3 και ω6 λιπαρά οξέα.
Η ανατομία μιας ρυτίδας
Σε κανέναν δεν αρέσουν οι ρυτίδες, αυτό είναι αλήθεια. Επίσης όλοι γνωρίζουμε ότι εμφανίζονται καθώς μεγαλώνουμε. Αλλά γιατί συμβαίνει αυτό και πώς;
Το κλειδί στην δημιουργία των ρυτίδων είναι η φλεγμονή, η οποία επηρεάζει και μειώνει την ελαστίνη και το κολλαγόνο. Γνωρίζουμε ότι οι ελεύθερες ρίζες( βασικό προϊόν της φλεγμονής) αποδυναμώνουν την ελαστίνη και το κολλαγόνο με αποτέλεσμα το δέρμα να έχει ασθενέστερο σύστημα υποστήριξης και να είναι πιο ευάλωτο στην δημιουργία γραμμών και ρυτίδων.
Όλη αυτή η διαδικασία της φλεγμονής επιτελείται σε 3 στάδια:
1. Φυσική προστασία. Μέσα σε 10 – 15 λεπτά από την έκθεση σε οποιοδήποτε τύπο οξειδωτικού στρες (ηλιακή ακτινοβολία, κάπνισμα, μόλυνση, κ.α.) ενεργοποιούνται φυσικά αντιοξειδωτικά στο δέρμα.
2. Απελευθέρωση ελευθέρων ριζών. 15 – 20 λεπτά αργότερα, τα κύτταρα επηρεάζονται καθώς τα φυσικά αντιοξειδωτικά εξαντλούνται και οι ελεύθερες ρίζες αυξάνονται.
3. Η βλάβες εγκαθίστανται. Καθώς οι ελεύθερες ρίζες προσβάλλουν τα κύτταρα, ενεργοποιούνται γονίδια και βλάβες αρχίζουν να δημιουργούνται ενώ παράλληλα το δέρμα στην προσπάθεια του να αμυνθεί προάγει την φλεγμονή.
Ο ήλιος αποτελεί τον νούμερο ένα εχθρό στην διαδικασία αυτή επειδή προκαλεί ένα χρόνιο κύκλο φλεγμονής. Παράγονται ελεύθερες ρίζες και αναπτύσσεται οξειδωτικό στρες, που μπορούν να οδηγήσουν σε πρόωρη γήρανση, χαλάρωση και σε κάποιες περιπτώσεις κάποιες μορφές καρκίνου.
Προστατέψτε και περιποιηθείτε λοιπόν το δέρμα σας καθ’ όλη την διάρκεια του έτους! Πίνετε αρκετό νερό, τρώτε πολλά φρούτα και λαχανικά, βάζετε αντηλιακό, ενυδατώστε σωστά το δέρμα σας, διακόψτε το κάπνισμα. Αυτές οι απλές, καθημερινές συνήθειες μπορούν να διατηρούν την υγεία του δέρματος προλαμβάνοντας τις ανεπιθύμητες ρυτίδες!
Ο προληπτικός ρόλος του Botox ~ The preventive role of Botox
Το Botox αποτελεί εμπορική ονομασία της βοτουλινική τοξίνη, μιας ουσία που χρησιμοποιείται από το 1980 στην ιατρική για τη θεραπεία των συσπάσεων των μυών του προσώπου, τα «τικ» και το ραιβόκρανο. Η βοτουλινική τοξίνη μειώνει τις συσπάσεις των μυών που δημιουργούν ή εμβαθύνουν τις ρυτίδες έκφρασης. Καθώς οι μύες χαλαρώνουν, οι συσπάσεις γίνονται λιγότερο έντονες και οι ρυτίδες σταδιακά λειαίνονται και εξαλείφονται.
Οι ρυτίδες του προσώπου χωρίζονται στις στατικές, οι οποίες διακρίνονται όταν το πρόσωπο βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας και στις δυναμικές, οι οποίες δημιουργούνται με τις εκφράσεις, αλλά με την πάροδο του χρόνου μετατρέπονται κι αυτές σε στατικές. Έτσι, αν δεν έχουν σχηματισθεί οι στατικές ρυτίδες, με την ακινητοποίηση των μυών του προσώπου επιτυγχάνεται η πλήρης αποφυγή τους. Στην περίπτωση που οι στατικές ρυτίδες έχουν ήδη σχηματισθεί, η δράση του Botox οδηγεί στη σταδιακή λείανση και στη μείωση του βάθους τους.
Αν και δεν υπάρχει η ιδανική ηλικία για να ξεκινήσει κανείς τη θεραπεία με Botox, συστήνεται να ξεκινά όταν εμφανίζονται οι πρώτες ρυτίδες, οι οποίες εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες: την ηλικία, την ποιότητα του δέρματος, τη διάπλαση των μυών του προσώπου αλλά και από εξωγενείς παράγοντες όπως η έκθεση στον ήλιο και η φύση της εργασίας. Γι’ αυτό η προληπτική θεραπεία πριν το σχηματισμό των ρυτίδων ενδείκνυται για τη διατήρηση της νεότητας.
Το αποτέλεσμα της θεραπείας ολοκληρώνεται 2 εβδομάδες μετά την εφαρμογή του Botox, το οποίο δεν αλλοιώνει τα χαρακτηριστικά του προσώπου. Μετά από μερικούς μήνες το δέρμα είναι πολύ πιο φρέσκο από ότι πριν τη θεραπεία.
Botox is a brand name for botulinum toxin, a substance used since 1980 in medicine for the treatment of contractions of facial muscles, such as «ticks». The botulinum toxin reduces the muscle contractions that cause wrinkles or make deeper the expression’s wrinkles. As the muscles relax, contractions become less intense and wrinkles are smoothed out and eliminated.
The wrinkles of the face are divided into statics, which distinguished when the person is at rest and into dynamics, which are generated by expressions, but over time they become statics, too. In the case that statics wrinkles have already formed, the effect of Botox leads to gradual smoothing and reduction of their depth.
Although there is no ideal age to start Botox treatment, it is recommended to start when the first wrinkles appear, which depend on many factors: age, skin quality, conformation of the facial muscles, but also by exogenous factors such as exposure to sunlight and nature of work. Therefore, the preventive treatment before the formation of wrinkles is indicated for the maintenance of youth.
The effect of treatment is completed 2 weeks after Botox application, which does not distort facial features. After several months, the skin is much more fresher than before the treatment.
Ο ήλιος φέρνει ρυτίδες
Την έκφραση «φταίει το γονίδιο, αγάπη μου» την έχετε ακούσει; Την επικαλούνται όσοι δείχνουν νεώτεροι από την ηλικία τους. Στην πραγματικότητα όμως είναι παραπλανητική, γιατί ναι μεν το δέρμα γερνάει με βάση (και) τα γονίδια που κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, αλλά πρωτίστως επηρεάζεται απ’ ό,τι του κάνουμε στη διάρκεια της ζωής μας. Ο καθηγητής Ανδρέας Κατσάμπας, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Δερματολογίας & Αφροδισιολογίας, εξηγεί γιατί πρέπει να περάσουμε στη σκιά αυτό – και όλα τα επόμενα – καλοκαίρια μας…
Όποιος θέλει να δει πως είναι «προγραμματισμένο» να γεράσει το δέρμα του, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στο σημείο του σώματος που σπανιότατα έως ποτέ δεν βλέπει ο ήλιος: στους γλουτούς του. Μετά, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπό του για να καταλάβει επακριβώς τη διαφορά…
Και αν θέλει να δει πως θα είναι όταν μεγαλώσει, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπο ηλικιωμένων ανθρώπων: το δέρμα τους συχνά είναι ξηρό, με πάχυνση, κιτρινωπό, με καφέ (μελαγχρωματικές) κηλίδες, βαθιές ρυτίδες και καλυμμένο με δίκτυο από ψιλές φλέβες (ευρυαγγείες) – όλα απόρροια κυρίως της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο.
Ο ήλιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του λείου, υγιούς δέρματος. Το πόσο γρήγορα θα γεράσει το δέρμα εξαιτίας του, εξαρτάται από δύο παράγοντες: τι είδους δέρμα είναι (το ανοικτόχρωμο που καίγεται εύκολα, έχει ταχύτερη φωτογήρανση) και πόσο εκτίθεται σε αυτόν (όχι μόνο με την ηλιοθεραπεία, αλλά και με κάθε είδους επαγγελματική ή μη υπαίθρια δραστηριότητα).
Τα «σημάδια»
Η φωτογήρανση είναι ουσιαστικά η συνέπεια από τις αθροιστικές βλάβες που έχει υποστεί το δέρμα καθώς εκτίθεται στον ήλιο. Οι περισσότερες βλάβες οφείλονται στην υπεριώδη ακτινοβολία Β (UVB) του ηλίου, αλλά και η UVA δεν είναι άμοιρη ευθυνών – αν και αυτή έχει την τάση να προκαλεί βλάβες βαθιά στο δέρμα και όχι επιφανειακά.
Οι βλάβες που προκαλούνται στο δέρμα είναι πολλών ειδών. Κατ’ αρχήν είναι οι βλάβες στο γενετικό υλικό (DNA) των κυττάρων του, οι οποίες έχουν ως συνέπεια αλλοίωση της δομής τους. Στη συνέχεια, είναι οι ρυτίδες, η ξηρότητα και η σκληρότητα, που οφείλονται στην καταστροφή της ελαστίνης και του κολλαγόνου (ευτυχώς, αυτή μπορεί να αποκατασταθεί με τον καιρό, εφ’ όσον βεβαίως πάψει να εκτίθεται το δέρμα στον ήλιο), και μετά η πάχυνση του δέρματος και οι ευρυαγγείες.
Το φως του ήλιου προκαλεί επίσης αλλοιώσεις στα μελανοκύτταρα, δηλαδή στα κύτταρα που παράγουν την μελανίνη ουσία (είναι η φυσική χρωστική, που κάνει το δέρμα πιο σκούρο όταν εκτίθεται στον ήλιο, για να το προφυλάξει από την υπεριώδη ακτινοβολία). Οι αλλοιώσεις αυτές σταδιακά προκαλούν δυσλειτουργία στα μελανοκύτταρα, με συνέπεια να αποκτά το δέρμα μια κιτρινωπή χροιά ή να αναπτύσσει κηλίδες (οι αλλοιώσεις αυτές αποκαλούνται δυσχρωμικές).
Μία άλλη συνέπεια είναι ότι η επιδερμίδα γίνεται πιο λεπτή και πιο εύθραυστη, ενώ σιγά-σιγά μπορεί να αναπτυχθούν σοβαρότερες συνέπειες, όπως οι ακτινικές υπερκερατώσεις και τα καρκινώματα του δέρματος.
Θεραπεία
Τα θεραπευτικά «όπλα» που έχουν στα χέρια τους οι δερματολόγοι για τις βλάβες του ήλιου είναι:
* Κρέμες που μπορούν να δώσουν ενυδάτωση στο δέρμα και να αντιμετωπίσουν την ξηρότητα.
* Κρέμες που επιβραδύνουν την φωτογήρανση και αναστρέφουν σε μεγάλο βαθμό δύο από τα χαρακτηριστικά της: τις λεπτές ρυτίδες και τις δυσχρωμικές αλλοιώσεις. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν κρέμες με ουσίες, όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, η βιταμίνη C και κυρίως τα ρετινοειδή (είναι παράγωγα της βιταμίνης Α).
* Η δερματοαπόξεση. Είναι η αφαίρεση ορισμένων στοιβάδων του δέρματος για να αμβλυνθούν οι λεπτές ρυτίδες και οι δυσχρωμίες. Η δερματοαπόξεση μπορεί να γίνει με χημικό τρόπο, με μηχανικό τρόπο ή με λέιζερ. Χημικός τρόπος είναι το χημικό πήλινγκ, το οποίο μπορεί να γίνει με εφαρμογή ουσιών όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, το τριχλωροξικό οξύ (TCA), η φαινόλη κ.λ.π. Μηχανικός τρόπος είναι η χρήση ειδικών ιατρικών συσκευών (dermabrasion, microdermabrasion).
* Τα εμφυτεύματα. Αβλύνουν ακόμα και τις πιο βαθιές ρυτίδες. Διακρίνονται σε μόνιμα, ημιμόνιμα και απορροφήσιμα. Επειδή τα μόνιμα εμφυτεύματα έχουν το μειονέκτημα ότι δεν μπορούν να αφαιρεθούν, εάν κάτι δεν πάει καλά ή δεν αρέσουν στον ασθενή, χρησιμοποιούνται πλέον περισσότερο τα ημιμόνιμα και τα απορροφήσιμα εμφυτεύματα, κύριοι εκπρόσωποι των οποίων είναι το υαλουρονικό οξύ και η αυτόλογη μεταμόσχευση λίπους (ο γιατρός δηλαδή παίρνει λίπος από ένα σημείο του σώματος για να το μεταμοσχεύσει σε μια βαθιά ρυτίδα).
* Η βουτιλική τοξίνη (ή αλλαντοτοξίνη). Είναι το δραστικό συστατικό που υπάρχει στα γνωστά φάρμακα κατά των ρυτίδων και της χαλάρωσης των μυών Botox και Dysport.
* Διάφορες χειρουργικές μέθοδοι. Αυτές χρησιμοποιούνται κυρίως για τις ακτινικές υπερκερατώσεις και τους δερματικούς καρκίνους.
Η προστασία αρχίζει από το… ρολόι
Αν μπορούσε κανείς να προστατεύει διαρκώς το πρόσωπό του από τον ήλιο, αυτό θα έμενε σχετικά νεανικό, δίχως ρυτίδες, έως τα βαθιά του γηρατειά. Επειδή, όμως, αυτό είναι πρακτικά αδύνατον, πρέπει να παίρνουμε μέτρα από πολύ μικρή ηλικία – υπολογίζεται ότι μέχρι να γίνουμε 18 ετών έχουμε κάτσει τόσο πολλές ώρες στον ήλιο, ώστε έχουμε εκτεθεί στο 70% της υπεριώδους ακτινοβολίας όλης μας της ζωής!
Γενικά, η φωτοπροστασία διακρίνεται στην φυσική, στην ενεργητική και στην παθητική.
Η φυσική φωτοπροστασία εξαρτάται από ατμοσφαιρικούς παράγοντες (όζον, συννεφιά, ομίχλη) και βιολογικούς (μελανίνη).
Η ενεργητική φωτοπροστασία συμπεριλαμβάνει:
* Αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο μεταξύ 10 το πρωί και 4 το απόγευμα.
* Σωστή ένδυση (καπέλο, μπλούζα με μακριά μανίκια και παντελόνι ή μακριά φούστα)
* Προσοχή στην αντανάκλαση της ηλιακής ακτινοβολίας. Η άμμος, το τσιμέντο και το νερό αντανακλούν μεγάλο μέρος της. Το να μένει κανείς στην σκιά, κάτω από υπόστεγα ή ομπρέλες, δεν παρέχει πλήρη προστασία διότι οι ανακλώμενες υπεριώδεις ακτίνες διατηρούν το ένα τέταρτο της δύναμής τους και μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις φωτοευαισθησίας ή ακόμα και εγκαύματα, ιδιαίτερα στα ευαίσθητα άτομα.
* Προοδευτική έκθεση στον ήλιο, ώστε να υπάρχει προοδευτική αύξηση της μελανίνης (και συνεπώς του μαυρίσματος) και έτσι να προστατεύεται καλύτερα το δέρμα.
Η παθητική φωτοπροστασία επιτυγχάνεται με τη χρήση αντηλιακών.
Τα αντηλιακά
Τα αντηλιακά είναι χημικές ουσίες, οι οποίες προστίθενται σε κοσμητικά σκευάσματα (κρέμες, λοσιόν, γαλακτώματα, ζελέ, ψεκαστικά διαλύματα, σπρέι) για να εμποδίζουν την διείσδυση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα και να τοπροστατεύουν.
Η επιλογή ενός αντηλιακού πρέπει να γίνεται με βάση:
1. Τον τύπο του δέρματος (λιπαρό, ξηρό, φωτοευαίσθητο, παθολογικό)
2. Την εποχή του χρόνου (χρειαζόμαστε αντηλιακό και τον χειμώνα)
3. Τις υπαίθριες δραστηριότητες (επαγγελματικές ή μη) που έχουμε.
4. Το ιατρικό ιστορικό (αν έχει υπάρξει αντίδραση υπερευαισθησίας από τη χρήση κάποιου αντηλιακού ή πάσχουμε από νόσημα, όπως ο ερυθηματώδης λύκος ή η φωτοδερματίτιδα που απαιτούν ιδιαίτερη προστασία).
5. Τον δείκτη προστασίας (SPF).
Ο γενικός κανόνας είναι πως όσο πιο ανοικτόχρωμο και ευαίσθητο δέρμα έχει κανείς, τόσο μεγαλύτερη προστασία χρειάζεται.
Ένα καλό αντηλιακό πρέπει να είναι σταθερό, με ευρύ φάσμα απορρόφησης (να απορροφά και την UVA και την UVB), να απορροφάται εύκολα, να έχει ωραία υφή (καλλυντικές ιδιότητες), να μην οξειδώνεται στο ηλιακό φως, να μην είναι λιπαρό ή αντίθετα πολύ ξηρό, να είναι άοσμο, αδιάβροχο, να έχει μακρά διάρκεια δράσης σε κάθε χρήση και να είναι ασφαλές.
Τα αντηλιακά πρέπει να χρησιμοποιούνται από την ηλικία των 6 μηνών, διότι η επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας είναι αθροιστική.
Να αλείφεστε καλά με μπόλικο αντηλιακό τουλάχιστον 20 λεπτά πριν βγείτε στον ήλιο και να επαναλαμβάνετε την επάλειψη κάθε 2 ώρες το πολύ. Αν ιδρώσετε ή κάνετε μπάνιο, να ξαναβάλετε αμέσως αντηλιακό (με το βρέξιμο, τα αντηλιακά χάνουν τουλάχιστον το 50% από την δυνατότητα προστασίας που διαθέτουν).
Πηγή : ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ
Την έκφραση «φταίει το γονίδιο, αγάπη μου» την έχετε ακούσει; Την επικαλούνται όσοι δείχνουν νεώτεροι από την ηλικία τους. Στην πραγματικότητα όμως είναι παραπλανητική, γιατί ναι μεν το δέρμα γερνάει με βάση (και) τα γονίδια που κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, αλλά πρωτίστως επηρεάζεται απ’ ό,τι του κάνουμε στη διάρκεια της ζωής μας. Ο καθηγητής Ανδρέας Κατσάμπας, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Δερματολογίας & Αφροδισιολογίας, εξηγεί γιατί πρέπει να περάσουμε στη σκιά αυτό – και όλα τα επόμενα – καλοκαίρια μας…
Όποιος θέλει να δει πως είναι «προγραμματισμένο» να γεράσει το δέρμα του, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στο σημείο του σώματος που σπανιότατα έως ποτέ δεν βλέπει ο ήλιος: στους γλουτούς του. Μετά, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπό του για να καταλάβει επακριβώς τη διαφορά…
Και αν θέλει να δει πως θα είναι όταν μεγαλώσει, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπο ηλικιωμένων ανθρώπων: το δέρμα τους συχνά είναι ξηρό, με πάχυνση, κιτρινωπό, με καφέ (μελαγχρωματικές) κηλίδες, βαθιές ρυτίδες και καλυμμένο με δίκτυο από ψιλές φλέβες (ευρυαγγείες) – όλα απόρροια κυρίως της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο.
Ο ήλιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του λείου, υγιούς δέρματος. Το πόσο γρήγορα θα γεράσει το δέρμα εξαιτίας του, εξαρτάται από δύο παράγοντες: τι είδους δέρμα είναι (το ανοικτόχρωμο που καίγεται εύκολα, έχει ταχύτερη φωτογήρανση) και πόσο εκτίθεται σε αυτόν (όχι μόνο με την ηλιοθεραπεία, αλλά και με κάθε είδους επαγγελματική ή μη υπαίθρια δραστηριότητα).
Τα «σημάδια»
Η φωτογήρανση είναι ουσιαστικά η συνέπεια από τις αθροιστικές βλάβες που έχει υποστεί το δέρμα καθώς εκτίθεται στον ήλιο. Οι περισσότερες βλάβες οφείλονται στην υπεριώδη ακτινοβολία Β (UVB) του ηλίου, αλλά και η UVA δεν είναι άμοιρη ευθυνών – αν και αυτή έχει την τάση να προκαλεί βλάβες βαθιά στο δέρμα και όχι επιφανειακά.
Οι βλάβες που προκαλούνται στο δέρμα είναι πολλών ειδών. Κατ’ αρχήν είναι οι βλάβες στο γενετικό υλικό (DNA) των κυττάρων του, οι οποίες έχουν ως συνέπεια αλλοίωση της δομής τους. Στη συνέχεια, είναι οι ρυτίδες, η ξηρότητα και η σκληρότητα, που οφείλονται στην καταστροφή της ελαστίνης και του κολλαγόνου (ευτυχώς, αυτή μπορεί να αποκατασταθεί με τον καιρό, εφ’ όσον βεβαίως πάψει να εκτίθεται το δέρμα στον ήλιο), και μετά η πάχυνση του δέρματος και οι ευρυαγγείες.
Το φως του ήλιου προκαλεί επίσης αλλοιώσεις στα μελανοκύτταρα, δηλαδή στα κύτταρα που παράγουν την μελανίνη ουσία (είναι η φυσική χρωστική, που κάνει το δέρμα πιο σκούρο όταν εκτίθεται στον ήλιο, για να το προφυλάξει από την υπεριώδη ακτινοβολία). Οι αλλοιώσεις αυτές σταδιακά προκαλούν δυσλειτουργία στα μελανοκύτταρα, με συνέπεια να αποκτά το δέρμα μια κιτρινωπή χροιά ή να αναπτύσσει κηλίδες (οι αλλοιώσεις αυτές αποκαλούνται δυσχρωμικές).
Μία άλλη συνέπεια είναι ότι η επιδερμίδα γίνεται πιο λεπτή και πιο εύθραυστη, ενώ σιγά-σιγά μπορεί να αναπτυχθούν σοβαρότερες συνέπειες, όπως οι ακτινικές υπερκερατώσεις και τα καρκινώματα του δέρματος.
Θεραπεία
Τα θεραπευτικά «όπλα» που έχουν στα χέρια τους οι δερματολόγοι για τις βλάβες του ήλιου είναι:
* Κρέμες που μπορούν να δώσουν ενυδάτωση στο δέρμα και να αντιμετωπίσουν την ξηρότητα.
* Κρέμες που επιβραδύνουν την φωτογήρανση και αναστρέφουν σε μεγάλο βαθμό δύο από τα χαρακτηριστικά της: τις λεπτές ρυτίδες και τις δυσχρωμικές αλλοιώσεις. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν κρέμες με ουσίες, όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, η βιταμίνη C και κυρίως τα ρετινοειδή (είναι παράγωγα της βιταμίνης Α).
* Η δερματοαπόξεση. Είναι η αφαίρεση ορισμένων στοιβάδων του δέρματος για να αμβλυνθούν οι λεπτές ρυτίδες και οι δυσχρωμίες. Η δερματοαπόξεση μπορεί να γίνει με χημικό τρόπο, με μηχανικό τρόπο ή με λέιζερ. Χημικός τρόπος είναι το χημικό πήλινγκ, το οποίο μπορεί να γίνει με εφαρμογή ουσιών όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, το τριχλωροξικό οξύ (TCA), η φαινόλη κ.λ.π. Μηχανικός τρόπος είναι η χρήση ειδικών ιατρικών συσκευών (dermabrasion, microdermabrasion).
* Τα εμφυτεύματα. Αβλύνουν ακόμα και τις πιο βαθιές ρυτίδες. Διακρίνονται σε μόνιμα, ημιμόνιμα και απορροφήσιμα. Επειδή τα μόνιμα εμφυτεύματα έχουν το μειονέκτημα ότι δεν μπορούν να αφαιρεθούν, εάν κάτι δεν πάει καλά ή δεν αρέσουν στον ασθενή, χρησιμοποιούνται πλέον περισσότερο τα ημιμόνιμα και τα απορροφήσιμα εμφυτεύματα, κύριοι εκπρόσωποι των οποίων είναι το υαλουρονικό οξύ και η αυτόλογη μεταμόσχευση λίπους (ο γιατρός δηλαδή παίρνει λίπος από ένα σημείο του σώματος για να το μεταμοσχεύσει σε μια βαθιά ρυτίδα).
* Η βουτιλική τοξίνη (ή αλλαντοτοξίνη). Είναι το δραστικό συστατικό που υπάρχει στα γνωστά φάρμακα κατά των ρυτίδων και της χαλάρωσης των μυών Botox και Dysport.
* Διάφορες χειρουργικές μέθοδοι. Αυτές χρησιμοποιούνται κυρίως για τις ακτινικές υπερκερατώσεις και τους δερματικούς καρκίνους.
Η προστασία αρχίζει από το… ρολόι
Αν μπορούσε κανείς να προστατεύει διαρκώς το πρόσωπό του από τον ήλιο, αυτό θα έμενε σχετικά νεανικό, δίχως ρυτίδες, έως τα βαθιά του γηρατειά. Επειδή, όμως, αυτό είναι πρακτικά αδύνατον, πρέπει να παίρνουμε μέτρα από πολύ μικρή ηλικία – υπολογίζεται ότι μέχρι να γίνουμε 18 ετών έχουμε κάτσει τόσο πολλές ώρες στον ήλιο, ώστε έχουμε εκτεθεί στο 70% της υπεριώδους ακτινοβολίας όλης μας της ζωής!
Γενικά, η φωτοπροστασία διακρίνεται στην φυσική, στην ενεργητική και στην παθητική.
Η φυσική φωτοπροστασία εξαρτάται από ατμοσφαιρικούς παράγοντες (όζον, συννεφιά, ομίχλη) και βιολογικούς (μελανίνη).
Η ενεργητική φωτοπροστασία συμπεριλαμβάνει:
* Αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο μεταξύ 10 το πρωί και 4 το απόγευμα.
* Σωστή ένδυση (καπέλο, μπλούζα με μακριά μανίκια και παντελόνι ή μακριά φούστα)
* Προσοχή στην αντανάκλαση της ηλιακής ακτινοβολίας. Η άμμος, το τσιμέντο και το νερό αντανακλούν μεγάλο μέρος της. Το να μένει κανείς στην σκιά, κάτω από υπόστεγα ή ομπρέλες, δεν παρέχει πλήρη προστασία διότι οι ανακλώμενες υπεριώδεις ακτίνες διατηρούν το ένα τέταρτο της δύναμής τους και μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις φωτοευαισθησίας ή ακόμα και εγκαύματα, ιδιαίτερα στα ευαίσθητα άτομα.
* Προοδευτική έκθεση στον ήλιο, ώστε να υπάρχει προοδευτική αύξηση της μελανίνης (και συνεπώς του μαυρίσματος) και έτσι να προστατεύεται καλύτερα το δέρμα.
Η παθητική φωτοπροστασία επιτυγχάνεται με τη χρήση αντηλιακών.
Τα αντηλιακά
Τα αντηλιακά είναι χημικές ουσίες, οι οποίες προστίθενται σε κοσμητικά σκευάσματα (κρέμες, λοσιόν, γαλακτώματα, ζελέ, ψεκαστικά διαλύματα, σπρέι) για να εμποδίζουν την διείσδυση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα και να το προστατεύουν.
Η επιλογή ενός αντηλιακού πρέπει να γίνεται με βάση:
1. Τον τύπο του δέρματος (λιπαρό, ξηρό, φωτοευαίσθητο, παθολογικό)
2. Την εποχή του χρόνου (χρειαζόμαστε αντηλιακό και τον χειμώνα)
3. Τις υπαίθριες δραστηριότητες (επαγγελματικές ή μη) που έχουμε.
4. Το ιατρικό ιστορικό (αν έχει υπάρξει αντίδραση υπερευαισθησίας από τη χρήση κάποιου αντηλιακού ή πάσχουμε από νόσημα, όπως ο ερυθηματώδης λύκος ή η φωτοδερματίτιδα που απαιτούν ιδιαίτερη προστασία).
5. Τον δείκτη προστασίας (SPF).
Ο γενικός κανόνας είναι πως όσο πιο ανοικτόχρωμο και ευαίσθητο δέρμα έχει κανείς, τόσο μεγαλύτερη προστασία χρειάζεται.
Ένα καλό αντηλιακό πρέπει να είναι σταθερό, με ευρύ φάσμα απορρόφησης (να απορροφά και την UVA και την UVB), να απορροφάται εύκολα, να έχει ωραία υφή (καλλυντικές ιδιότητες), να μην οξειδώνεται στο ηλιακό φως, να μην είναι λιπαρό ή αντίθετα πολύ ξηρό, να είναι άοσμο, αδιάβροχο, να έχει μακρά διάρκεια δράσης σε κάθε χρήση και να είναι ασφαλές.
Τα αντηλιακά πρέπει να χρησιμοποιούνται από την ηλικία των 6 μηνών, διότι η επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας είναι αθροιστική.
Να αλείφεστε καλά με μπόλικο αντηλιακό τουλάχιστον 20 λεπτά πριν βγείτε στον ήλιο και να επαναλαμβάνετε την επάλειψη κάθε 2 ώρες το πολύ. Αν ιδρώσετε ή κάνετε μπάνιο, να ξαναβάλετε αμέσως αντηλιακό (με το βρέξιμο, τα αντηλιακά χάνουν τουλάχιστον το 50% από την δυνατότητα προστασίας που διαθέτουν).
Πηγή : ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ