Λαμπερή τα Χριστούγεννα
προτείνει μια θεραπεία που θα σας αρέσει πάρα πολύ! Αρκεί να τη δοκιμάσετε! Λέγεται Christmas glow και η δράση της βασίζεται στη βιταμίνη C, που είναι εξαιρετικά ευεργετική για το δέρμα. Η βιταμίνη C λειτουργεί αντιοξειδωτικά και συσφιγγτικά και σε συνδυασμό με κάποια άλλα συστατικά της θεραπείας το δέρμα ενυδατώνεται βαθιά με αποτέλεσμα να λάμπει!Θρεπτικό & ωφέλιμο
Το σπανάκι είναι πλούσιο σε πολλά θρεπτικά συστατικά, όπως βιταμίνη Κ, βιταμίνη Α, μαγγάνιο, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο, σίδηρο (αν και σε λιγότερο απορροφήσιμη μορφή), βιταμίνη C, ασβέστιο, βιταμίνες συμπλέγματος Β και φυτικές ίνες. Το φυλλικό οξύ, που ανήκει στο σύμπλεγμα των βιταμινών Β, είναι απαραίτητο για ορισμένες λειτουργίες του οργανισμού, όπως ο μεταβολισμών των σακχάρων. Όσοι έχουν
ανεπάρκεια φυλλικού οξέος αναπτύσσουν έντονο αίσθημα κόπωσης. Στόχος σας πρέπει να είναι η πρόσληψη από τα τρόφιμα 200 mcg (μικρογραμμάρια) φυλλικού οξέος την ημέρα (400 mcg αν είστε γυναίκα και προσπαθείτε να μείνετε έγκυος). Τα 100 γραμμάρια ωμό σπανάκι περιέχουν περίπου τα τρία τέταρτα της καθημερινώς συνιστώμενης δόσης των 200 mcg. Προτιμήστε το βραστό στον ατμό, ως συνοδευτικό του κυρίου γεύματος.
Τροφές που ομορφαίνουν
Μπορεί η πηγή της νεότητας να κρύβεται σ’ αυτά που τρώμε; Τα τελευταία χρόνια πολλοί γιατροί το υποστηρίζουν καθώς και την σύνδεση ανάμεσα στην διατροφή και τη υγεία του δέρματος, αλλά τι είναι αυτό που πρέπει να τρώμε και σε ποια ποσότητα; Τα παρακάτω συστατικά, που ανευρίσκονται σε πλήθος τροφών, πέραν των συνολικών τους δράσεων στο σώμα μας καθημερινά ωφελούν το δέρμα με πολλούς τρόπους ώστε να είναι υγιές και όμορφο.
Η μελατονίνη καταπολεμά τις φλεγμονές και βοηθά στην ακμή, την ροδόχρους πιτυρίαση και το έκζεμα. Αυτό το ισχυρό αντιοξειδωτικό που το βρίσκουμε στα κεράσια, τις μπανάνες, τις τομάτες, την βρώμη, το πίτυρο ρυζιού και στο τζίντζερ βοηθά στην επιδιόρθωση της βλάβης των ελεύθερων ριζών και των φλεγμονών του δέρματος και καταλαγιάζει συμπτώματα ερυθρότητας ή ερεθισμού
Η βιοτίνη ανευρίσκεται στους ξηρούς καρπούς, τα αυγά, το φυστικοβούτυρο, την βρώμη , το συκώτι και το σολομό. Δυναμώνει τα νύχια και βοηθά τα μαλλιά να μην αδυνατίζουν ενώ από την άλλη όταν απουσιάζει από την διατροφή γίνονται στεγνά και εύθρυπτα.
Η ρεσβερατρόλη ανευρίσκεται στα σταφύλια, στα βατόμουρα και στο κόκκινο κρασί. Πρόκειται για ισχυρό αντιοξειδωτικό που προστατεύει το δέρμα από τον ήλιο. Συγκεκριμένα προστατεύει το δέρμα μας εμποδίζοντας την μείωση του κολλαγόνου και την εμφάνιση χαλάρωσης, λεπτών γραμμών και ρυτίδων.
Οι βιταμίνες C και Ε είναι γνωστό ότι επιδιορθώνουν τις φθορές του δέρματος. Ανευρίσκονται στα εσπεριδοειδή, στο έλαιο του φύτρου του σταριού, στους ξηρούς καρπούς, στα φυλλώδη λαχανικά, το μπρόκολο και στο ακτινίδιο. Ωφελούν ιδιαίτερα τα κύτταρα ώστε να διορθώνουν τις βλάβες τους ενώ σε συνεργασία δρουν ακόμη πιο αποτελεσματικά. Από τη μια η βιταμίνη E βοηθά στην ενυδάτωση και έχει έντονη αντιοξειδωτική δράση ενώ η βιταμίνη C διεγείρει την παραγωγή κολλαγόνου, επουλώνει και έχει αντιγηραντική και λευκαντική δράση.
Απόστολος Βλαχογιώργος
Οι αγαπημένες μου λιποδιαλυτικές τροφές!
Ο τύπος των τροφών που καταναλώνουμε επηρεάζουν σημαντικά τον μεταβολισμό μας. Οι υδατάνθρακες μεταβολίζονται πολύ γρήγορα, οι πρωτεΐνες πιο αργά , ενώ τα λίπη είναι πιο πολύπλοκα στην πέψη. Οι έξτρα θερμίδες που λαμβάνουμε με τα γεύματα λίγες ώρες μετά αρχίζουν να μετατρέπονται σταδιακά σε λίπος. Από την άλλη υπάρχουν κάποιες τροφές που αμύνονται σθεναρά στην εναπόθεση λίπους στο σώμα.
Διαλύστε το λίπος με εσπεριδοειδή και άλλα φρούτα! Τα πορτοκάλια, τα λεμόνια, τα λάμ, τα γκρέιπφρουτ αλλά και τα πεπόνια, η παπάγια, κα είναι όλα πλούσια σε βιταμίνη C και φλαβονοειδή, που βοηθούν στον μεταβολισμό του λίπους.
Καταναλώστε πολλές φυτικές ίνες. Σας δημιουργούν αίσθημα κορεσμού και πληρότητας έτσι ώστε να μείνετε μακριά από πειρασμούς και περιττές θερμίδες.
Περιορίστε την κακή επίδραση των fast food με χυμό πορτοκάλι, ο οποίος προλαμβάνει την φθορά της χοληστερόλης στα αιμοφόρα αγγεία.
Ανεβάστε τον μεταβολισμό και τις καύσεις σας με πράσινο τσάι. Πρόκειται για μια άριστη πηγή αντιοξειδωτικών που ανεβάζει τον μεταβολικό ρυθμό και κατ’ επέκταση τον ρυθμό που μπορεί να καίγεται το λίπος.
Περιορίστε την εναπόθεση λίπους με την κατανάλωση κόκκινων μήλων και μούρων. Τα φρούτα αυτά περιέχουν πηκτίνη, η οποία πέραν της ιδιότητας που έχει να δεσμεύει τις τοξίνες και τα βαρέα μέταλλα και να τα αποβάλλει, σταθεροποιεί την γλυκόζη στο αίμα, μειώνει την χοληστερόλη και εμποδίζει την αύξηση των λιποκυττάρων.
Ο ήλιος φέρνει ρυτίδες
Την έκφραση «φταίει το γονίδιο, αγάπη μου» την έχετε ακούσει; Την επικαλούνται όσοι δείχνουν νεώτεροι από την ηλικία τους. Στην πραγματικότητα όμως είναι παραπλανητική, γιατί ναι μεν το δέρμα γερνάει με βάση (και) τα γονίδια που κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, αλλά πρωτίστως επηρεάζεται απ’ ό,τι του κάνουμε στη διάρκεια της ζωής μας. Ο καθηγητής Ανδρέας Κατσάμπας, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Δερματολογίας & Αφροδισιολογίας, εξηγεί γιατί πρέπει να περάσουμε στη σκιά αυτό – και όλα τα επόμενα – καλοκαίρια μας…
Όποιος θέλει να δει πως είναι «προγραμματισμένο» να γεράσει το δέρμα του, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στο σημείο του σώματος που σπανιότατα έως ποτέ δεν βλέπει ο ήλιος: στους γλουτούς του. Μετά, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπό του για να καταλάβει επακριβώς τη διαφορά…
Και αν θέλει να δει πως θα είναι όταν μεγαλώσει, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπο ηλικιωμένων ανθρώπων: το δέρμα τους συχνά είναι ξηρό, με πάχυνση, κιτρινωπό, με καφέ (μελαγχρωματικές) κηλίδες, βαθιές ρυτίδες και καλυμμένο με δίκτυο από ψιλές φλέβες (ευρυαγγείες) – όλα απόρροια κυρίως της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο.
Ο ήλιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του λείου, υγιούς δέρματος. Το πόσο γρήγορα θα γεράσει το δέρμα εξαιτίας του, εξαρτάται από δύο παράγοντες: τι είδους δέρμα είναι (το ανοικτόχρωμο που καίγεται εύκολα, έχει ταχύτερη φωτογήρανση) και πόσο εκτίθεται σε αυτόν (όχι μόνο με την ηλιοθεραπεία, αλλά και με κάθε είδους επαγγελματική ή μη υπαίθρια δραστηριότητα).
Τα «σημάδια»
Η φωτογήρανση είναι ουσιαστικά η συνέπεια από τις αθροιστικές βλάβες που έχει υποστεί το δέρμα καθώς εκτίθεται στον ήλιο. Οι περισσότερες βλάβες οφείλονται στην υπεριώδη ακτινοβολία Β (UVB) του ηλίου, αλλά και η UVA δεν είναι άμοιρη ευθυνών – αν και αυτή έχει την τάση να προκαλεί βλάβες βαθιά στο δέρμα και όχι επιφανειακά.
Οι βλάβες που προκαλούνται στο δέρμα είναι πολλών ειδών. Κατ’ αρχήν είναι οι βλάβες στο γενετικό υλικό (DNA) των κυττάρων του, οι οποίες έχουν ως συνέπεια αλλοίωση της δομής τους. Στη συνέχεια, είναι οι ρυτίδες, η ξηρότητα και η σκληρότητα, που οφείλονται στην καταστροφή της ελαστίνης και του κολλαγόνου (ευτυχώς, αυτή μπορεί να αποκατασταθεί με τον καιρό, εφ’ όσον βεβαίως πάψει να εκτίθεται το δέρμα στον ήλιο), και μετά η πάχυνση του δέρματος και οι ευρυαγγείες.
Το φως του ήλιου προκαλεί επίσης αλλοιώσεις στα μελανοκύτταρα, δηλαδή στα κύτταρα που παράγουν την μελανίνη ουσία (είναι η φυσική χρωστική, που κάνει το δέρμα πιο σκούρο όταν εκτίθεται στον ήλιο, για να το προφυλάξει από την υπεριώδη ακτινοβολία). Οι αλλοιώσεις αυτές σταδιακά προκαλούν δυσλειτουργία στα μελανοκύτταρα, με συνέπεια να αποκτά το δέρμα μια κιτρινωπή χροιά ή να αναπτύσσει κηλίδες (οι αλλοιώσεις αυτές αποκαλούνται δυσχρωμικές).
Μία άλλη συνέπεια είναι ότι η επιδερμίδα γίνεται πιο λεπτή και πιο εύθραυστη, ενώ σιγά-σιγά μπορεί να αναπτυχθούν σοβαρότερες συνέπειες, όπως οι ακτινικές υπερκερατώσεις και τα καρκινώματα του δέρματος.
Θεραπεία
Τα θεραπευτικά «όπλα» που έχουν στα χέρια τους οι δερματολόγοι για τις βλάβες του ήλιου είναι:
* Κρέμες που μπορούν να δώσουν ενυδάτωση στο δέρμα και να αντιμετωπίσουν την ξηρότητα.
* Κρέμες που επιβραδύνουν την φωτογήρανση και αναστρέφουν σε μεγάλο βαθμό δύο από τα χαρακτηριστικά της: τις λεπτές ρυτίδες και τις δυσχρωμικές αλλοιώσεις. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν κρέμες με ουσίες, όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, η βιταμίνη C και κυρίως τα ρετινοειδή (είναι παράγωγα της βιταμίνης Α).
* Η δερματοαπόξεση. Είναι η αφαίρεση ορισμένων στοιβάδων του δέρματος για να αμβλυνθούν οι λεπτές ρυτίδες και οι δυσχρωμίες. Η δερματοαπόξεση μπορεί να γίνει με χημικό τρόπο, με μηχανικό τρόπο ή με λέιζερ. Χημικός τρόπος είναι το χημικό πήλινγκ, το οποίο μπορεί να γίνει με εφαρμογή ουσιών όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, το τριχλωροξικό οξύ (TCA), η φαινόλη κ.λ.π. Μηχανικός τρόπος είναι η χρήση ειδικών ιατρικών συσκευών (dermabrasion, microdermabrasion).
* Τα εμφυτεύματα. Αβλύνουν ακόμα και τις πιο βαθιές ρυτίδες. Διακρίνονται σε μόνιμα, ημιμόνιμα και απορροφήσιμα. Επειδή τα μόνιμα εμφυτεύματα έχουν το μειονέκτημα ότι δεν μπορούν να αφαιρεθούν, εάν κάτι δεν πάει καλά ή δεν αρέσουν στον ασθενή, χρησιμοποιούνται πλέον περισσότερο τα ημιμόνιμα και τα απορροφήσιμα εμφυτεύματα, κύριοι εκπρόσωποι των οποίων είναι το υαλουρονικό οξύ και η αυτόλογη μεταμόσχευση λίπους (ο γιατρός δηλαδή παίρνει λίπος από ένα σημείο του σώματος για να το μεταμοσχεύσει σε μια βαθιά ρυτίδα).
* Η βουτιλική τοξίνη (ή αλλαντοτοξίνη). Είναι το δραστικό συστατικό που υπάρχει στα γνωστά φάρμακα κατά των ρυτίδων και της χαλάρωσης των μυών Botox και Dysport.
* Διάφορες χειρουργικές μέθοδοι. Αυτές χρησιμοποιούνται κυρίως για τις ακτινικές υπερκερατώσεις και τους δερματικούς καρκίνους.
Η προστασία αρχίζει από το… ρολόι
Αν μπορούσε κανείς να προστατεύει διαρκώς το πρόσωπό του από τον ήλιο, αυτό θα έμενε σχετικά νεανικό, δίχως ρυτίδες, έως τα βαθιά του γηρατειά. Επειδή, όμως, αυτό είναι πρακτικά αδύνατον, πρέπει να παίρνουμε μέτρα από πολύ μικρή ηλικία – υπολογίζεται ότι μέχρι να γίνουμε 18 ετών έχουμε κάτσει τόσο πολλές ώρες στον ήλιο, ώστε έχουμε εκτεθεί στο 70% της υπεριώδους ακτινοβολίας όλης μας της ζωής!
Γενικά, η φωτοπροστασία διακρίνεται στην φυσική, στην ενεργητική και στην παθητική.
Η φυσική φωτοπροστασία εξαρτάται από ατμοσφαιρικούς παράγοντες (όζον, συννεφιά, ομίχλη) και βιολογικούς (μελανίνη).
Η ενεργητική φωτοπροστασία συμπεριλαμβάνει:
* Αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο μεταξύ 10 το πρωί και 4 το απόγευμα.
* Σωστή ένδυση (καπέλο, μπλούζα με μακριά μανίκια και παντελόνι ή μακριά φούστα)
* Προσοχή στην αντανάκλαση της ηλιακής ακτινοβολίας. Η άμμος, το τσιμέντο και το νερό αντανακλούν μεγάλο μέρος της. Το να μένει κανείς στην σκιά, κάτω από υπόστεγα ή ομπρέλες, δεν παρέχει πλήρη προστασία διότι οι ανακλώμενες υπεριώδεις ακτίνες διατηρούν το ένα τέταρτο της δύναμής τους και μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις φωτοευαισθησίας ή ακόμα και εγκαύματα, ιδιαίτερα στα ευαίσθητα άτομα.
* Προοδευτική έκθεση στον ήλιο, ώστε να υπάρχει προοδευτική αύξηση της μελανίνης (και συνεπώς του μαυρίσματος) και έτσι να προστατεύεται καλύτερα το δέρμα.
Η παθητική φωτοπροστασία επιτυγχάνεται με τη χρήση αντηλιακών.
Τα αντηλιακά
Τα αντηλιακά είναι χημικές ουσίες, οι οποίες προστίθενται σε κοσμητικά σκευάσματα (κρέμες, λοσιόν, γαλακτώματα, ζελέ, ψεκαστικά διαλύματα, σπρέι) για να εμποδίζουν την διείσδυση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα και να τοπροστατεύουν.
Η επιλογή ενός αντηλιακού πρέπει να γίνεται με βάση:
1. Τον τύπο του δέρματος (λιπαρό, ξηρό, φωτοευαίσθητο, παθολογικό)
2. Την εποχή του χρόνου (χρειαζόμαστε αντηλιακό και τον χειμώνα)
3. Τις υπαίθριες δραστηριότητες (επαγγελματικές ή μη) που έχουμε.
4. Το ιατρικό ιστορικό (αν έχει υπάρξει αντίδραση υπερευαισθησίας από τη χρήση κάποιου αντηλιακού ή πάσχουμε από νόσημα, όπως ο ερυθηματώδης λύκος ή η φωτοδερματίτιδα που απαιτούν ιδιαίτερη προστασία).
5. Τον δείκτη προστασίας (SPF).
Ο γενικός κανόνας είναι πως όσο πιο ανοικτόχρωμο και ευαίσθητο δέρμα έχει κανείς, τόσο μεγαλύτερη προστασία χρειάζεται.
Ένα καλό αντηλιακό πρέπει να είναι σταθερό, με ευρύ φάσμα απορρόφησης (να απορροφά και την UVA και την UVB), να απορροφάται εύκολα, να έχει ωραία υφή (καλλυντικές ιδιότητες), να μην οξειδώνεται στο ηλιακό φως, να μην είναι λιπαρό ή αντίθετα πολύ ξηρό, να είναι άοσμο, αδιάβροχο, να έχει μακρά διάρκεια δράσης σε κάθε χρήση και να είναι ασφαλές.
Τα αντηλιακά πρέπει να χρησιμοποιούνται από την ηλικία των 6 μηνών, διότι η επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας είναι αθροιστική.
Να αλείφεστε καλά με μπόλικο αντηλιακό τουλάχιστον 20 λεπτά πριν βγείτε στον ήλιο και να επαναλαμβάνετε την επάλειψη κάθε 2 ώρες το πολύ. Αν ιδρώσετε ή κάνετε μπάνιο, να ξαναβάλετε αμέσως αντηλιακό (με το βρέξιμο, τα αντηλιακά χάνουν τουλάχιστον το 50% από την δυνατότητα προστασίας που διαθέτουν).
Πηγή : ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ
Την έκφραση «φταίει το γονίδιο, αγάπη μου» την έχετε ακούσει; Την επικαλούνται όσοι δείχνουν νεώτεροι από την ηλικία τους. Στην πραγματικότητα όμως είναι παραπλανητική, γιατί ναι μεν το δέρμα γερνάει με βάση (και) τα γονίδια που κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, αλλά πρωτίστως επηρεάζεται απ’ ό,τι του κάνουμε στη διάρκεια της ζωής μας. Ο καθηγητής Ανδρέας Κατσάμπας, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Δερματολογίας & Αφροδισιολογίας, εξηγεί γιατί πρέπει να περάσουμε στη σκιά αυτό – και όλα τα επόμενα – καλοκαίρια μας…
Όποιος θέλει να δει πως είναι «προγραμματισμένο» να γεράσει το δέρμα του, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στο σημείο του σώματος που σπανιότατα έως ποτέ δεν βλέπει ο ήλιος: στους γλουτούς του. Μετά, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπό του για να καταλάβει επακριβώς τη διαφορά…
Και αν θέλει να δει πως θα είναι όταν μεγαλώσει, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπο ηλικιωμένων ανθρώπων: το δέρμα τους συχνά είναι ξηρό, με πάχυνση, κιτρινωπό, με καφέ (μελαγχρωματικές) κηλίδες, βαθιές ρυτίδες και καλυμμένο με δίκτυο από ψιλές φλέβες (ευρυαγγείες) – όλα απόρροια κυρίως της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο.
Ο ήλιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του λείου, υγιούς δέρματος. Το πόσο γρήγορα θα γεράσει το δέρμα εξαιτίας του, εξαρτάται από δύο παράγοντες: τι είδους δέρμα είναι (το ανοικτόχρωμο που καίγεται εύκολα, έχει ταχύτερη φωτογήρανση) και πόσο εκτίθεται σε αυτόν (όχι μόνο με την ηλιοθεραπεία, αλλά και με κάθε είδους επαγγελματική ή μη υπαίθρια δραστηριότητα).
Τα «σημάδια»
Η φωτογήρανση είναι ουσιαστικά η συνέπεια από τις αθροιστικές βλάβες που έχει υποστεί το δέρμα καθώς εκτίθεται στον ήλιο. Οι περισσότερες βλάβες οφείλονται στην υπεριώδη ακτινοβολία Β (UVB) του ηλίου, αλλά και η UVA δεν είναι άμοιρη ευθυνών – αν και αυτή έχει την τάση να προκαλεί βλάβες βαθιά στο δέρμα και όχι επιφανειακά.
Οι βλάβες που προκαλούνται στο δέρμα είναι πολλών ειδών. Κατ’ αρχήν είναι οι βλάβες στο γενετικό υλικό (DNA) των κυττάρων του, οι οποίες έχουν ως συνέπεια αλλοίωση της δομής τους. Στη συνέχεια, είναι οι ρυτίδες, η ξηρότητα και η σκληρότητα, που οφείλονται στην καταστροφή της ελαστίνης και του κολλαγόνου (ευτυχώς, αυτή μπορεί να αποκατασταθεί με τον καιρό, εφ’ όσον βεβαίως πάψει να εκτίθεται το δέρμα στον ήλιο), και μετά η πάχυνση του δέρματος και οι ευρυαγγείες.
Το φως του ήλιου προκαλεί επίσης αλλοιώσεις στα μελανοκύτταρα, δηλαδή στα κύτταρα που παράγουν την μελανίνη ουσία (είναι η φυσική χρωστική, που κάνει το δέρμα πιο σκούρο όταν εκτίθεται στον ήλιο, για να το προφυλάξει από την υπεριώδη ακτινοβολία). Οι αλλοιώσεις αυτές σταδιακά προκαλούν δυσλειτουργία στα μελανοκύτταρα, με συνέπεια να αποκτά το δέρμα μια κιτρινωπή χροιά ή να αναπτύσσει κηλίδες (οι αλλοιώσεις αυτές αποκαλούνται δυσχρωμικές).
Μία άλλη συνέπεια είναι ότι η επιδερμίδα γίνεται πιο λεπτή και πιο εύθραυστη, ενώ σιγά-σιγά μπορεί να αναπτυχθούν σοβαρότερες συνέπειες, όπως οι ακτινικές υπερκερατώσεις και τα καρκινώματα του δέρματος.
Θεραπεία
Τα θεραπευτικά «όπλα» που έχουν στα χέρια τους οι δερματολόγοι για τις βλάβες του ήλιου είναι:
* Κρέμες που μπορούν να δώσουν ενυδάτωση στο δέρμα και να αντιμετωπίσουν την ξηρότητα.
* Κρέμες που επιβραδύνουν την φωτογήρανση και αναστρέφουν σε μεγάλο βαθμό δύο από τα χαρακτηριστικά της: τις λεπτές ρυτίδες και τις δυσχρωμικές αλλοιώσεις. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν κρέμες με ουσίες, όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, η βιταμίνη C και κυρίως τα ρετινοειδή (είναι παράγωγα της βιταμίνης Α).
* Η δερματοαπόξεση. Είναι η αφαίρεση ορισμένων στοιβάδων του δέρματος για να αμβλυνθούν οι λεπτές ρυτίδες και οι δυσχρωμίες. Η δερματοαπόξεση μπορεί να γίνει με χημικό τρόπο, με μηχανικό τρόπο ή με λέιζερ. Χημικός τρόπος είναι το χημικό πήλινγκ, το οποίο μπορεί να γίνει με εφαρμογή ουσιών όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, το τριχλωροξικό οξύ (TCA), η φαινόλη κ.λ.π. Μηχανικός τρόπος είναι η χρήση ειδικών ιατρικών συσκευών (dermabrasion, microdermabrasion).
* Τα εμφυτεύματα. Αβλύνουν ακόμα και τις πιο βαθιές ρυτίδες. Διακρίνονται σε μόνιμα, ημιμόνιμα και απορροφήσιμα. Επειδή τα μόνιμα εμφυτεύματα έχουν το μειονέκτημα ότι δεν μπορούν να αφαιρεθούν, εάν κάτι δεν πάει καλά ή δεν αρέσουν στον ασθενή, χρησιμοποιούνται πλέον περισσότερο τα ημιμόνιμα και τα απορροφήσιμα εμφυτεύματα, κύριοι εκπρόσωποι των οποίων είναι το υαλουρονικό οξύ και η αυτόλογη μεταμόσχευση λίπους (ο γιατρός δηλαδή παίρνει λίπος από ένα σημείο του σώματος για να το μεταμοσχεύσει σε μια βαθιά ρυτίδα).
* Η βουτιλική τοξίνη (ή αλλαντοτοξίνη). Είναι το δραστικό συστατικό που υπάρχει στα γνωστά φάρμακα κατά των ρυτίδων και της χαλάρωσης των μυών Botox και Dysport.
* Διάφορες χειρουργικές μέθοδοι. Αυτές χρησιμοποιούνται κυρίως για τις ακτινικές υπερκερατώσεις και τους δερματικούς καρκίνους.
Η προστασία αρχίζει από το… ρολόι
Αν μπορούσε κανείς να προστατεύει διαρκώς το πρόσωπό του από τον ήλιο, αυτό θα έμενε σχετικά νεανικό, δίχως ρυτίδες, έως τα βαθιά του γηρατειά. Επειδή, όμως, αυτό είναι πρακτικά αδύνατον, πρέπει να παίρνουμε μέτρα από πολύ μικρή ηλικία – υπολογίζεται ότι μέχρι να γίνουμε 18 ετών έχουμε κάτσει τόσο πολλές ώρες στον ήλιο, ώστε έχουμε εκτεθεί στο 70% της υπεριώδους ακτινοβολίας όλης μας της ζωής!
Γενικά, η φωτοπροστασία διακρίνεται στην φυσική, στην ενεργητική και στην παθητική.
Η φυσική φωτοπροστασία εξαρτάται από ατμοσφαιρικούς παράγοντες (όζον, συννεφιά, ομίχλη) και βιολογικούς (μελανίνη).
Η ενεργητική φωτοπροστασία συμπεριλαμβάνει:
* Αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο μεταξύ 10 το πρωί και 4 το απόγευμα.
* Σωστή ένδυση (καπέλο, μπλούζα με μακριά μανίκια και παντελόνι ή μακριά φούστα)
* Προσοχή στην αντανάκλαση της ηλιακής ακτινοβολίας. Η άμμος, το τσιμέντο και το νερό αντανακλούν μεγάλο μέρος της. Το να μένει κανείς στην σκιά, κάτω από υπόστεγα ή ομπρέλες, δεν παρέχει πλήρη προστασία διότι οι ανακλώμενες υπεριώδεις ακτίνες διατηρούν το ένα τέταρτο της δύναμής τους και μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις φωτοευαισθησίας ή ακόμα και εγκαύματα, ιδιαίτερα στα ευαίσθητα άτομα.
* Προοδευτική έκθεση στον ήλιο, ώστε να υπάρχει προοδευτική αύξηση της μελανίνης (και συνεπώς του μαυρίσματος) και έτσι να προστατεύεται καλύτερα το δέρμα.
Η παθητική φωτοπροστασία επιτυγχάνεται με τη χρήση αντηλιακών.
Τα αντηλιακά
Τα αντηλιακά είναι χημικές ουσίες, οι οποίες προστίθενται σε κοσμητικά σκευάσματα (κρέμες, λοσιόν, γαλακτώματα, ζελέ, ψεκαστικά διαλύματα, σπρέι) για να εμποδίζουν την διείσδυση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα και να το προστατεύουν.
Η επιλογή ενός αντηλιακού πρέπει να γίνεται με βάση:
1. Τον τύπο του δέρματος (λιπαρό, ξηρό, φωτοευαίσθητο, παθολογικό)
2. Την εποχή του χρόνου (χρειαζόμαστε αντηλιακό και τον χειμώνα)
3. Τις υπαίθριες δραστηριότητες (επαγγελματικές ή μη) που έχουμε.
4. Το ιατρικό ιστορικό (αν έχει υπάρξει αντίδραση υπερευαισθησίας από τη χρήση κάποιου αντηλιακού ή πάσχουμε από νόσημα, όπως ο ερυθηματώδης λύκος ή η φωτοδερματίτιδα που απαιτούν ιδιαίτερη προστασία).
5. Τον δείκτη προστασίας (SPF).
Ο γενικός κανόνας είναι πως όσο πιο ανοικτόχρωμο και ευαίσθητο δέρμα έχει κανείς, τόσο μεγαλύτερη προστασία χρειάζεται.
Ένα καλό αντηλιακό πρέπει να είναι σταθερό, με ευρύ φάσμα απορρόφησης (να απορροφά και την UVA και την UVB), να απορροφάται εύκολα, να έχει ωραία υφή (καλλυντικές ιδιότητες), να μην οξειδώνεται στο ηλιακό φως, να μην είναι λιπαρό ή αντίθετα πολύ ξηρό, να είναι άοσμο, αδιάβροχο, να έχει μακρά διάρκεια δράσης σε κάθε χρήση και να είναι ασφαλές.
Τα αντηλιακά πρέπει να χρησιμοποιούνται από την ηλικία των 6 μηνών, διότι η επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας είναι αθροιστική.
Να αλείφεστε καλά με μπόλικο αντηλιακό τουλάχιστον 20 λεπτά πριν βγείτε στον ήλιο και να επαναλαμβάνετε την επάλειψη κάθε 2 ώρες το πολύ. Αν ιδρώσετε ή κάνετε μπάνιο, να ξαναβάλετε αμέσως αντηλιακό (με το βρέξιμο, τα αντηλιακά χάνουν τουλάχιστον το 50% από την δυνατότητα προστασίας που διαθέτουν).
Πηγή : ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ