Πανάδες και κηλίδες
Η εμφάνιση των δυσχρωμιών είναι κατά κανόνα συνδεδεμένη με την έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία αλλά και με ορμονικούς παράγοντες. Οι σκουρόχρωμες κηλίδες του δέρματος οφείλονται σε πολλούς παράγοντες. Η έκθεση στο ήλιο, η ηλικία, τα γονίδια, οι ορμονικές διαταραχές, η εγκυμοσύνη, το στρες, η λάθος περιποίηση του δέρματος, η εμμηνόπαυση, τα αντισυλληπτικά, είναι οι κυριότεροι από αυτούς. Για να αποφύγουμε την εμφάνιση των δυσχρωμιών, είναι απαραίτητη η χρήση αντηλιακού όλο το χρόνο, αλλά και η αποφυγή χρήσης καλλυντικών που περιέχουν σαλικυλικό οξύ ή άλλες φωτοευαίσθητες ουσίες.
Ήλιος: προσοχή 365 μέρες το χρόνο Sun: be careful all year round!
Ο ήλιος είναι η κινητήριος δύναμη της ζωής. Μας αναζωογονεί με τη θερμή του ακτινοβολία και συμβάλλει θετικά στη διάθεσή μας καθώς διεγείρει τον εγκέφαλο να παράγει ενδορφίνες, ουσίες που δημιουργούν ένα αίσθημα ευεξίας. Είναι επίσης απαραίτητος για τη σύνθεση της βιταμίνης D και την υγεία των οστών. Ωστόσο η υγεία και η ομορφιά της επιδερμίδας μας κινδυνεύει από τις βλαβερές ακτίνες του, είτε βρισκόμαστε στην πόλη είτε στην εξοχή.
Ο ήλιος ξηραίνει και αφυδατώνει το δέρμα, ενεργοποιώντας ταυτόχρονα τους σμηγματογόνους αδένες που προσπαθούν να αναπληρώσουν τις επιπτώσεις. Μακροπρόθεσμα αυξάνεται η λιπαρότητα και οι αλλοιώσεις σε αυτό. Επίσης όταν τα κύτταρα στα ορατά στρώματα της επιδερμίδας έρχονται σε επαφή με τις δυνατές ηλιακές ακτινοβολίες UVA και UVB χωρίς προστασία και ο επανορθωτικός μηχανισμός των κυττάρων δεν λειτουργεί πλέον σωστά, επέρχεται η καταστροφή του DNA στο δέρμα. Ο συνδυασμός ηλιακών φίλτρων και αντιοξειδωτικών (ουσιών που εξουδετερώνουν τις πιθανές βλαβερές χημικές αλλαγές που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες) βοηθάει στην προστασία τους. Με το πέρασμα των χρόνων μειώνονται τα κύτταρα που βοηθούν το μαύρισμα και σταδιακά, με την παραμονή στον ήλιο, το δέρμα αρχίζει να δημιουργεί λευκά στίγματα. Η υπερβολική έκθεση επιταχύνει τη διαδικασία γήρανσης έχοντας ως αποτέλεσμα περισσότερες ρυτίδες και χρωματικές κηλίδες. Οι ακτίνες UVA είναι η κύρια αιτία για δερματικές αλλεργίες. Οι πανάδες, σκούρες περιοχές του δέρματος, οφείλονται στην επίδραση του ήλιου όταν το δέρμα είναι ευαισθητοποιημένο ύστερα από ένα βαθύ πίλινγκ, στην περίοδο της εγκυμοσύνης ή μετά την εμμηνόπαυση. Οι αγγειακές κηλίδες, που είναι κόκκινες, και εμφανίζονται λόγω κάποιου επιφανειακού αγγείου, οφείλονται σε κληρονομικότητα ή παθήσεις όπως στο συκώτι ή στην ηλιακή ακτινοβολία. Οι λευκές κηλίδες οφείλονται σε αποχρωματισμό του δέρματος λόγω και της επίδρασης του ήλιου ή και σε άλλες παθήσεις. Οι δυσχρωμίες είναι ένα ακόμη πρόβλημα ευρέως διαδεδομένο στη χώρα μας, κυρίως λόγω της εξαιρετικά μεγάλης ηλιοφάνειας. Υπεύθυνη για το χρώμα που παίρνει το δέρμα μας στον ήλιο είναι η μελανίνη, χρωστική πρωτεΐνη, η οποία παράγεται από τα μελανοκύτταρα. Αυτά ενεργοποιούνται με την ηλιακή ακτινοβολία χαρίζοντας στο δέρμα σκουρότερο χρωματισμό, προκειμένου να το προστατέψουν. Όταν η παραγωγή της μελανίνης παρουσιάζει ανωμαλίες, η μελανίνη συσσωρεύεται με τη μορφή δερματικών κηλίδων. Η χρήση μιας αντηλιακής κρέμας με πολύ υψηλό δείκτη προστασίας είναι απαραίτητη 365 μέρες το χρόνο, ιδιαίτερα στις ευαίσθητες επιδερμίδες.
Εμείς σας προτείνουμε την αντηλιακή κρέμα SPF 30 PROTECT της Symmetria, με ισχυρές ενυδατικές και αντιγηραντικές ιδιότητες!The sun is the driving force of life. We get refresh by the warm rays, which help improve our mood and stimulate the brain to produce endorphins, substances that create a feeling of wellness. It is also necessary for the synthesis of vitamin D and bone health. However, health and beauty of our skin is at risk from the harmful rays, whether we are in town or countryside.
Sun exposure dries and dehydrates the skin, activating the sebaceous glands while trying to compensate the effects. Long-term sun exposure without protection increases adiposity and skin alterations. Also, when cells in the visible layers of the skin come in contact with strong sunlight without UVA and UVB protection and cell reparative mechanism no longer functions properly, the result is the destruction of the skin’s DNA. The combination of solar filters and antioxidants (substances that neutralize the possible harmful chemical changes caused by free radicals) helps protect the skin and reverse the effects of sun ageing. The use of a sun cream with a high protection is therefore needed 365 days a year, particularly in sensitive skin.
Choose Symmetria’s SPF 30 PROTECT and enjoy the sun while protecting your skin’s health, all year round!
Ο ήλιος φέρνει ρυτίδες
Την έκφραση «φταίει το γονίδιο, αγάπη μου» την έχετε ακούσει; Την επικαλούνται όσοι δείχνουν νεώτεροι από την ηλικία τους. Στην πραγματικότητα όμως είναι παραπλανητική, γιατί ναι μεν το δέρμα γερνάει με βάση (και) τα γονίδια που κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, αλλά πρωτίστως επηρεάζεται απ’ ό,τι του κάνουμε στη διάρκεια της ζωής μας. Ο καθηγητής Ανδρέας Κατσάμπας, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Δερματολογίας & Αφροδισιολογίας, εξηγεί γιατί πρέπει να περάσουμε στη σκιά αυτό – και όλα τα επόμενα – καλοκαίρια μας…
Όποιος θέλει να δει πως είναι «προγραμματισμένο» να γεράσει το δέρμα του, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στο σημείο του σώματος που σπανιότατα έως ποτέ δεν βλέπει ο ήλιος: στους γλουτούς του. Μετά, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπό του για να καταλάβει επακριβώς τη διαφορά…
Και αν θέλει να δει πως θα είναι όταν μεγαλώσει, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπο ηλικιωμένων ανθρώπων: το δέρμα τους συχνά είναι ξηρό, με πάχυνση, κιτρινωπό, με καφέ (μελαγχρωματικές) κηλίδες, βαθιές ρυτίδες και καλυμμένο με δίκτυο από ψιλές φλέβες (ευρυαγγείες) – όλα απόρροια κυρίως της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο.
Ο ήλιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του λείου, υγιούς δέρματος. Το πόσο γρήγορα θα γεράσει το δέρμα εξαιτίας του, εξαρτάται από δύο παράγοντες: τι είδους δέρμα είναι (το ανοικτόχρωμο που καίγεται εύκολα, έχει ταχύτερη φωτογήρανση) και πόσο εκτίθεται σε αυτόν (όχι μόνο με την ηλιοθεραπεία, αλλά και με κάθε είδους επαγγελματική ή μη υπαίθρια δραστηριότητα).
Τα «σημάδια»
Η φωτογήρανση είναι ουσιαστικά η συνέπεια από τις αθροιστικές βλάβες που έχει υποστεί το δέρμα καθώς εκτίθεται στον ήλιο. Οι περισσότερες βλάβες οφείλονται στην υπεριώδη ακτινοβολία Β (UVB) του ηλίου, αλλά και η UVA δεν είναι άμοιρη ευθυνών – αν και αυτή έχει την τάση να προκαλεί βλάβες βαθιά στο δέρμα και όχι επιφανειακά.
Οι βλάβες που προκαλούνται στο δέρμα είναι πολλών ειδών. Κατ’ αρχήν είναι οι βλάβες στο γενετικό υλικό (DNA) των κυττάρων του, οι οποίες έχουν ως συνέπεια αλλοίωση της δομής τους. Στη συνέχεια, είναι οι ρυτίδες, η ξηρότητα και η σκληρότητα, που οφείλονται στην καταστροφή της ελαστίνης και του κολλαγόνου (ευτυχώς, αυτή μπορεί να αποκατασταθεί με τον καιρό, εφ’ όσον βεβαίως πάψει να εκτίθεται το δέρμα στον ήλιο), και μετά η πάχυνση του δέρματος και οι ευρυαγγείες.
Το φως του ήλιου προκαλεί επίσης αλλοιώσεις στα μελανοκύτταρα, δηλαδή στα κύτταρα που παράγουν την μελανίνη ουσία (είναι η φυσική χρωστική, που κάνει το δέρμα πιο σκούρο όταν εκτίθεται στον ήλιο, για να το προφυλάξει από την υπεριώδη ακτινοβολία). Οι αλλοιώσεις αυτές σταδιακά προκαλούν δυσλειτουργία στα μελανοκύτταρα, με συνέπεια να αποκτά το δέρμα μια κιτρινωπή χροιά ή να αναπτύσσει κηλίδες (οι αλλοιώσεις αυτές αποκαλούνται δυσχρωμικές).
Μία άλλη συνέπεια είναι ότι η επιδερμίδα γίνεται πιο λεπτή και πιο εύθραυστη, ενώ σιγά-σιγά μπορεί να αναπτυχθούν σοβαρότερες συνέπειες, όπως οι ακτινικές υπερκερατώσεις και τα καρκινώματα του δέρματος.
Θεραπεία
Τα θεραπευτικά «όπλα» που έχουν στα χέρια τους οι δερματολόγοι για τις βλάβες του ήλιου είναι:
* Κρέμες που μπορούν να δώσουν ενυδάτωση στο δέρμα και να αντιμετωπίσουν την ξηρότητα.
* Κρέμες που επιβραδύνουν την φωτογήρανση και αναστρέφουν σε μεγάλο βαθμό δύο από τα χαρακτηριστικά της: τις λεπτές ρυτίδες και τις δυσχρωμικές αλλοιώσεις. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν κρέμες με ουσίες, όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, η βιταμίνη C και κυρίως τα ρετινοειδή (είναι παράγωγα της βιταμίνης Α).
* Η δερματοαπόξεση. Είναι η αφαίρεση ορισμένων στοιβάδων του δέρματος για να αμβλυνθούν οι λεπτές ρυτίδες και οι δυσχρωμίες. Η δερματοαπόξεση μπορεί να γίνει με χημικό τρόπο, με μηχανικό τρόπο ή με λέιζερ. Χημικός τρόπος είναι το χημικό πήλινγκ, το οποίο μπορεί να γίνει με εφαρμογή ουσιών όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, το τριχλωροξικό οξύ (TCA), η φαινόλη κ.λ.π. Μηχανικός τρόπος είναι η χρήση ειδικών ιατρικών συσκευών (dermabrasion, microdermabrasion).
* Τα εμφυτεύματα. Αβλύνουν ακόμα και τις πιο βαθιές ρυτίδες. Διακρίνονται σε μόνιμα, ημιμόνιμα και απορροφήσιμα. Επειδή τα μόνιμα εμφυτεύματα έχουν το μειονέκτημα ότι δεν μπορούν να αφαιρεθούν, εάν κάτι δεν πάει καλά ή δεν αρέσουν στον ασθενή, χρησιμοποιούνται πλέον περισσότερο τα ημιμόνιμα και τα απορροφήσιμα εμφυτεύματα, κύριοι εκπρόσωποι των οποίων είναι το υαλουρονικό οξύ και η αυτόλογη μεταμόσχευση λίπους (ο γιατρός δηλαδή παίρνει λίπος από ένα σημείο του σώματος για να το μεταμοσχεύσει σε μια βαθιά ρυτίδα).
* Η βουτιλική τοξίνη (ή αλλαντοτοξίνη). Είναι το δραστικό συστατικό που υπάρχει στα γνωστά φάρμακα κατά των ρυτίδων και της χαλάρωσης των μυών Botox και Dysport.
* Διάφορες χειρουργικές μέθοδοι. Αυτές χρησιμοποιούνται κυρίως για τις ακτινικές υπερκερατώσεις και τους δερματικούς καρκίνους.
Η προστασία αρχίζει από το… ρολόι
Αν μπορούσε κανείς να προστατεύει διαρκώς το πρόσωπό του από τον ήλιο, αυτό θα έμενε σχετικά νεανικό, δίχως ρυτίδες, έως τα βαθιά του γηρατειά. Επειδή, όμως, αυτό είναι πρακτικά αδύνατον, πρέπει να παίρνουμε μέτρα από πολύ μικρή ηλικία – υπολογίζεται ότι μέχρι να γίνουμε 18 ετών έχουμε κάτσει τόσο πολλές ώρες στον ήλιο, ώστε έχουμε εκτεθεί στο 70% της υπεριώδους ακτινοβολίας όλης μας της ζωής!
Γενικά, η φωτοπροστασία διακρίνεται στην φυσική, στην ενεργητική και στην παθητική.
Η φυσική φωτοπροστασία εξαρτάται από ατμοσφαιρικούς παράγοντες (όζον, συννεφιά, ομίχλη) και βιολογικούς (μελανίνη).
Η ενεργητική φωτοπροστασία συμπεριλαμβάνει:
* Αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο μεταξύ 10 το πρωί και 4 το απόγευμα.
* Σωστή ένδυση (καπέλο, μπλούζα με μακριά μανίκια και παντελόνι ή μακριά φούστα)
* Προσοχή στην αντανάκλαση της ηλιακής ακτινοβολίας. Η άμμος, το τσιμέντο και το νερό αντανακλούν μεγάλο μέρος της. Το να μένει κανείς στην σκιά, κάτω από υπόστεγα ή ομπρέλες, δεν παρέχει πλήρη προστασία διότι οι ανακλώμενες υπεριώδεις ακτίνες διατηρούν το ένα τέταρτο της δύναμής τους και μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις φωτοευαισθησίας ή ακόμα και εγκαύματα, ιδιαίτερα στα ευαίσθητα άτομα.
* Προοδευτική έκθεση στον ήλιο, ώστε να υπάρχει προοδευτική αύξηση της μελανίνης (και συνεπώς του μαυρίσματος) και έτσι να προστατεύεται καλύτερα το δέρμα.
Η παθητική φωτοπροστασία επιτυγχάνεται με τη χρήση αντηλιακών.
Τα αντηλιακά
Τα αντηλιακά είναι χημικές ουσίες, οι οποίες προστίθενται σε κοσμητικά σκευάσματα (κρέμες, λοσιόν, γαλακτώματα, ζελέ, ψεκαστικά διαλύματα, σπρέι) για να εμποδίζουν την διείσδυση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα και να τοπροστατεύουν.
Η επιλογή ενός αντηλιακού πρέπει να γίνεται με βάση:
1. Τον τύπο του δέρματος (λιπαρό, ξηρό, φωτοευαίσθητο, παθολογικό)
2. Την εποχή του χρόνου (χρειαζόμαστε αντηλιακό και τον χειμώνα)
3. Τις υπαίθριες δραστηριότητες (επαγγελματικές ή μη) που έχουμε.
4. Το ιατρικό ιστορικό (αν έχει υπάρξει αντίδραση υπερευαισθησίας από τη χρήση κάποιου αντηλιακού ή πάσχουμε από νόσημα, όπως ο ερυθηματώδης λύκος ή η φωτοδερματίτιδα που απαιτούν ιδιαίτερη προστασία).
5. Τον δείκτη προστασίας (SPF).
Ο γενικός κανόνας είναι πως όσο πιο ανοικτόχρωμο και ευαίσθητο δέρμα έχει κανείς, τόσο μεγαλύτερη προστασία χρειάζεται.
Ένα καλό αντηλιακό πρέπει να είναι σταθερό, με ευρύ φάσμα απορρόφησης (να απορροφά και την UVA και την UVB), να απορροφάται εύκολα, να έχει ωραία υφή (καλλυντικές ιδιότητες), να μην οξειδώνεται στο ηλιακό φως, να μην είναι λιπαρό ή αντίθετα πολύ ξηρό, να είναι άοσμο, αδιάβροχο, να έχει μακρά διάρκεια δράσης σε κάθε χρήση και να είναι ασφαλές.
Τα αντηλιακά πρέπει να χρησιμοποιούνται από την ηλικία των 6 μηνών, διότι η επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας είναι αθροιστική.
Να αλείφεστε καλά με μπόλικο αντηλιακό τουλάχιστον 20 λεπτά πριν βγείτε στον ήλιο και να επαναλαμβάνετε την επάλειψη κάθε 2 ώρες το πολύ. Αν ιδρώσετε ή κάνετε μπάνιο, να ξαναβάλετε αμέσως αντηλιακό (με το βρέξιμο, τα αντηλιακά χάνουν τουλάχιστον το 50% από την δυνατότητα προστασίας που διαθέτουν).
Πηγή : ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ
Την έκφραση «φταίει το γονίδιο, αγάπη μου» την έχετε ακούσει; Την επικαλούνται όσοι δείχνουν νεώτεροι από την ηλικία τους. Στην πραγματικότητα όμως είναι παραπλανητική, γιατί ναι μεν το δέρμα γερνάει με βάση (και) τα γονίδια που κληρονομήσαμε από τους γονείς μας, αλλά πρωτίστως επηρεάζεται απ’ ό,τι του κάνουμε στη διάρκεια της ζωής μας. Ο καθηγητής Ανδρέας Κατσάμπας, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Δερματολογίας & Αφροδισιολογίας, εξηγεί γιατί πρέπει να περάσουμε στη σκιά αυτό – και όλα τα επόμενα – καλοκαίρια μας…
Όποιος θέλει να δει πως είναι «προγραμματισμένο» να γεράσει το δέρμα του, δεν έχει παρά να ρίξει μια ματιά στο σημείο του σώματος που σπανιότατα έως ποτέ δεν βλέπει ο ήλιος: στους γλουτούς του. Μετά, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπό του για να καταλάβει επακριβώς τη διαφορά…
Και αν θέλει να δει πως θα είναι όταν μεγαλώσει, ας ρίξει μια ματιά στο πρόσωπο ηλικιωμένων ανθρώπων: το δέρμα τους συχνά είναι ξηρό, με πάχυνση, κιτρινωπό, με καφέ (μελαγχρωματικές) κηλίδες, βαθιές ρυτίδες και καλυμμένο με δίκτυο από ψιλές φλέβες (ευρυαγγείες) – όλα απόρροια κυρίως της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο.
Ο ήλιος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του λείου, υγιούς δέρματος. Το πόσο γρήγορα θα γεράσει το δέρμα εξαιτίας του, εξαρτάται από δύο παράγοντες: τι είδους δέρμα είναι (το ανοικτόχρωμο που καίγεται εύκολα, έχει ταχύτερη φωτογήρανση) και πόσο εκτίθεται σε αυτόν (όχι μόνο με την ηλιοθεραπεία, αλλά και με κάθε είδους επαγγελματική ή μη υπαίθρια δραστηριότητα).
Τα «σημάδια»
Η φωτογήρανση είναι ουσιαστικά η συνέπεια από τις αθροιστικές βλάβες που έχει υποστεί το δέρμα καθώς εκτίθεται στον ήλιο. Οι περισσότερες βλάβες οφείλονται στην υπεριώδη ακτινοβολία Β (UVB) του ηλίου, αλλά και η UVA δεν είναι άμοιρη ευθυνών – αν και αυτή έχει την τάση να προκαλεί βλάβες βαθιά στο δέρμα και όχι επιφανειακά.
Οι βλάβες που προκαλούνται στο δέρμα είναι πολλών ειδών. Κατ’ αρχήν είναι οι βλάβες στο γενετικό υλικό (DNA) των κυττάρων του, οι οποίες έχουν ως συνέπεια αλλοίωση της δομής τους. Στη συνέχεια, είναι οι ρυτίδες, η ξηρότητα και η σκληρότητα, που οφείλονται στην καταστροφή της ελαστίνης και του κολλαγόνου (ευτυχώς, αυτή μπορεί να αποκατασταθεί με τον καιρό, εφ’ όσον βεβαίως πάψει να εκτίθεται το δέρμα στον ήλιο), και μετά η πάχυνση του δέρματος και οι ευρυαγγείες.
Το φως του ήλιου προκαλεί επίσης αλλοιώσεις στα μελανοκύτταρα, δηλαδή στα κύτταρα που παράγουν την μελανίνη ουσία (είναι η φυσική χρωστική, που κάνει το δέρμα πιο σκούρο όταν εκτίθεται στον ήλιο, για να το προφυλάξει από την υπεριώδη ακτινοβολία). Οι αλλοιώσεις αυτές σταδιακά προκαλούν δυσλειτουργία στα μελανοκύτταρα, με συνέπεια να αποκτά το δέρμα μια κιτρινωπή χροιά ή να αναπτύσσει κηλίδες (οι αλλοιώσεις αυτές αποκαλούνται δυσχρωμικές).
Μία άλλη συνέπεια είναι ότι η επιδερμίδα γίνεται πιο λεπτή και πιο εύθραυστη, ενώ σιγά-σιγά μπορεί να αναπτυχθούν σοβαρότερες συνέπειες, όπως οι ακτινικές υπερκερατώσεις και τα καρκινώματα του δέρματος.
Θεραπεία
Τα θεραπευτικά «όπλα» που έχουν στα χέρια τους οι δερματολόγοι για τις βλάβες του ήλιου είναι:
* Κρέμες που μπορούν να δώσουν ενυδάτωση στο δέρμα και να αντιμετωπίσουν την ξηρότητα.
* Κρέμες που επιβραδύνουν την φωτογήρανση και αναστρέφουν σε μεγάλο βαθμό δύο από τα χαρακτηριστικά της: τις λεπτές ρυτίδες και τις δυσχρωμικές αλλοιώσεις. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν κρέμες με ουσίες, όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, η βιταμίνη C και κυρίως τα ρετινοειδή (είναι παράγωγα της βιταμίνης Α).
* Η δερματοαπόξεση. Είναι η αφαίρεση ορισμένων στοιβάδων του δέρματος για να αμβλυνθούν οι λεπτές ρυτίδες και οι δυσχρωμίες. Η δερματοαπόξεση μπορεί να γίνει με χημικό τρόπο, με μηχανικό τρόπο ή με λέιζερ. Χημικός τρόπος είναι το χημικό πήλινγκ, το οποίο μπορεί να γίνει με εφαρμογή ουσιών όπως τα άλφα-υδροξυ οξέα, το τριχλωροξικό οξύ (TCA), η φαινόλη κ.λ.π. Μηχανικός τρόπος είναι η χρήση ειδικών ιατρικών συσκευών (dermabrasion, microdermabrasion).
* Τα εμφυτεύματα. Αβλύνουν ακόμα και τις πιο βαθιές ρυτίδες. Διακρίνονται σε μόνιμα, ημιμόνιμα και απορροφήσιμα. Επειδή τα μόνιμα εμφυτεύματα έχουν το μειονέκτημα ότι δεν μπορούν να αφαιρεθούν, εάν κάτι δεν πάει καλά ή δεν αρέσουν στον ασθενή, χρησιμοποιούνται πλέον περισσότερο τα ημιμόνιμα και τα απορροφήσιμα εμφυτεύματα, κύριοι εκπρόσωποι των οποίων είναι το υαλουρονικό οξύ και η αυτόλογη μεταμόσχευση λίπους (ο γιατρός δηλαδή παίρνει λίπος από ένα σημείο του σώματος για να το μεταμοσχεύσει σε μια βαθιά ρυτίδα).
* Η βουτιλική τοξίνη (ή αλλαντοτοξίνη). Είναι το δραστικό συστατικό που υπάρχει στα γνωστά φάρμακα κατά των ρυτίδων και της χαλάρωσης των μυών Botox και Dysport.
* Διάφορες χειρουργικές μέθοδοι. Αυτές χρησιμοποιούνται κυρίως για τις ακτινικές υπερκερατώσεις και τους δερματικούς καρκίνους.
Η προστασία αρχίζει από το… ρολόι
Αν μπορούσε κανείς να προστατεύει διαρκώς το πρόσωπό του από τον ήλιο, αυτό θα έμενε σχετικά νεανικό, δίχως ρυτίδες, έως τα βαθιά του γηρατειά. Επειδή, όμως, αυτό είναι πρακτικά αδύνατον, πρέπει να παίρνουμε μέτρα από πολύ μικρή ηλικία – υπολογίζεται ότι μέχρι να γίνουμε 18 ετών έχουμε κάτσει τόσο πολλές ώρες στον ήλιο, ώστε έχουμε εκτεθεί στο 70% της υπεριώδους ακτινοβολίας όλης μας της ζωής!
Γενικά, η φωτοπροστασία διακρίνεται στην φυσική, στην ενεργητική και στην παθητική.
Η φυσική φωτοπροστασία εξαρτάται από ατμοσφαιρικούς παράγοντες (όζον, συννεφιά, ομίχλη) και βιολογικούς (μελανίνη).
Η ενεργητική φωτοπροστασία συμπεριλαμβάνει:
* Αποφυγή της έκθεσης στον ήλιο μεταξύ 10 το πρωί και 4 το απόγευμα.
* Σωστή ένδυση (καπέλο, μπλούζα με μακριά μανίκια και παντελόνι ή μακριά φούστα)
* Προσοχή στην αντανάκλαση της ηλιακής ακτινοβολίας. Η άμμος, το τσιμέντο και το νερό αντανακλούν μεγάλο μέρος της. Το να μένει κανείς στην σκιά, κάτω από υπόστεγα ή ομπρέλες, δεν παρέχει πλήρη προστασία διότι οι ανακλώμενες υπεριώδεις ακτίνες διατηρούν το ένα τέταρτο της δύναμής τους και μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις φωτοευαισθησίας ή ακόμα και εγκαύματα, ιδιαίτερα στα ευαίσθητα άτομα.
* Προοδευτική έκθεση στον ήλιο, ώστε να υπάρχει προοδευτική αύξηση της μελανίνης (και συνεπώς του μαυρίσματος) και έτσι να προστατεύεται καλύτερα το δέρμα.
Η παθητική φωτοπροστασία επιτυγχάνεται με τη χρήση αντηλιακών.
Τα αντηλιακά
Τα αντηλιακά είναι χημικές ουσίες, οι οποίες προστίθενται σε κοσμητικά σκευάσματα (κρέμες, λοσιόν, γαλακτώματα, ζελέ, ψεκαστικά διαλύματα, σπρέι) για να εμποδίζουν την διείσδυση της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα και να το προστατεύουν.
Η επιλογή ενός αντηλιακού πρέπει να γίνεται με βάση:
1. Τον τύπο του δέρματος (λιπαρό, ξηρό, φωτοευαίσθητο, παθολογικό)
2. Την εποχή του χρόνου (χρειαζόμαστε αντηλιακό και τον χειμώνα)
3. Τις υπαίθριες δραστηριότητες (επαγγελματικές ή μη) που έχουμε.
4. Το ιατρικό ιστορικό (αν έχει υπάρξει αντίδραση υπερευαισθησίας από τη χρήση κάποιου αντηλιακού ή πάσχουμε από νόσημα, όπως ο ερυθηματώδης λύκος ή η φωτοδερματίτιδα που απαιτούν ιδιαίτερη προστασία).
5. Τον δείκτη προστασίας (SPF).
Ο γενικός κανόνας είναι πως όσο πιο ανοικτόχρωμο και ευαίσθητο δέρμα έχει κανείς, τόσο μεγαλύτερη προστασία χρειάζεται.
Ένα καλό αντηλιακό πρέπει να είναι σταθερό, με ευρύ φάσμα απορρόφησης (να απορροφά και την UVA και την UVB), να απορροφάται εύκολα, να έχει ωραία υφή (καλλυντικές ιδιότητες), να μην οξειδώνεται στο ηλιακό φως, να μην είναι λιπαρό ή αντίθετα πολύ ξηρό, να είναι άοσμο, αδιάβροχο, να έχει μακρά διάρκεια δράσης σε κάθε χρήση και να είναι ασφαλές.
Τα αντηλιακά πρέπει να χρησιμοποιούνται από την ηλικία των 6 μηνών, διότι η επίδραση της ηλιακής ακτινοβολίας είναι αθροιστική.
Να αλείφεστε καλά με μπόλικο αντηλιακό τουλάχιστον 20 λεπτά πριν βγείτε στον ήλιο και να επαναλαμβάνετε την επάλειψη κάθε 2 ώρες το πολύ. Αν ιδρώσετε ή κάνετε μπάνιο, να ξαναβάλετε αμέσως αντηλιακό (με το βρέξιμο, τα αντηλιακά χάνουν τουλάχιστον το 50% από την δυνατότητα προστασίας που διαθέτουν).
Πηγή : ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ